Σε συνέχεια....

Σε συνέχεια του ..."Είναι όμορφο να ομορφαίνει μία όμορφη ιδέα"..., κλείσαμε την ανάρτηση με τα εξής ερωτήματα:

• "Πώς θα φτάσει αυτό το όμορφο αποτέλεσμα στους μαθητές μας; 
• Πώς θα μείνουν οι πρωταγωνιστές μόνιμα στο σχολείο; "

Αυτή λοιπόν είναι η ανάρτηση των απαντήσεων...

1. Πώς θα φτάσει αυτό το όμορφο αποτέλεσμα στους μαθητές μας;

Είναι όμορφο να ομορφαίνει μία όμορφη ιδέα....

Την περασμένη σχολική χρονιά (2015-2016), οι (τότε) Γ' και

Μπο

Στ' τάξεις, εκπόνησαν ένα project. To "Ταξιδεύοντας". Αυτό λοιπόν το project είχε μια ιδιομορφία. Ξεκίνησε από τους Εκπαιδευτικούς αλλά κυριολεκτικά εμπλουτίστηκε και συμπληρώθηκε με τις ιδέες των μαθητών. Ας το πούμε ..."ανοιχτό" project. Περισσότερο συντονιζόμενο, παρά καθοδηγούμενο. 

Το "ταξίδι" μας ολοκληρώθηκε!

κλικ στην εικόνα...ή ΕΔΩ

Από το ημερολόγιο της Κλειώς – Καταγραφή 11η – Ινδία

Η Ινδία στην υδρόγειο

Η Ήρα και η Κλειώ έφτασαν στην Ινδία έχοντας στο μυαλό τους τις όμορφες εικόνες που αντίκρισαν. Ήθελαν να μην μείνουν μόνο σε αυτές μιας και είχαν ακούσει για την μεγαλοπρέπεια των Ιμαλαΐων, τα καταπράσινα πυκνά δάση που κατέληγαν σε ειδυλλιακές παραλίες και για την εναλλαγή των τοπίων που η ομορφιά τους ήταν απερίγραπτη.

Η χώρα…

Η Ινδία, ή επίσημα... Δημοκρατία της Ινδίας είναι χώρα στη νότια Ασία.

Από το ημερολόγιο της Κλειώς- Καταγραφή 10 - Βιετνάμ - Geoboard - Πύργος του Ανόι

Φύγαμε από τις Φιλιππίνες με την "Κούλα". Η θάλασσα σε κάνει να νιώθεις περίεργα. Απέραντη και γαλάζια. Δέος και παραδοχή της κατωτερότητάς μας. Είμαστε στο έλεός της... Όμως είμαστε τυχερές. Ήταν καλή, ευγενική, μαζί μας. Τα κύματά της ήταν παιχνιδιάρικα, δεν μας έστειλε τα άλλα που τιμωρούν τη ματαιοδοξία. 

Ίσως οι ωκεανοί να έχουν νοημοσύνη.

Ταξιδεύοντας - Κατασκευάζοντας πούλια και "πίστες"...

A

Επιλογή μεγέθους

Κατηγοριοποίηση χρωμάτων

Απαραίτητο!!

Εδώ είμαστε

λες και τα έφτιαξαν για να μπει το
ένα στ' άλλο

συνδυασμοί - ταιριάσματα

Από το ημερολόγιο της Κλειώς - Καταγραφή 9η - Φιλιππίνες

Η Κλειώ και η Ήρα μπορούσαν να πουν πια πως απόκτησαν πείρα στα ταξίδια. Βέβαια πιο έμπειρη στα μεγάλα ταξίδια ήταν η Κλειώ. Αυτό όμως μόνο πλεονεκτήματα προσέφερε στην παρέα των δύο φίλων. 

Σε συνδυασμό με τα όσα είχαν από κοινού, περάσει ένιωθαν πως τελικά ανακάλυπταν έναν κόσμο διαφορετικό από ότι είχαν φανταστεί. 

Δεν είναι άσχημος ποτέ ο κόσμος. Είναι καθρέφτης. Του χαμογελάς και σου χαμογελάει. Ή όχι!

Πάλι στη θάλασσα οι δύο φίλες, πάλι στην ομορφιά που κανείς δε συνηθίζει, όσες φορές κι αν τη βιώσει. 

-Τελικά Ήρα κάθε τι που γνωρίζουμε με κάνει όλο και πιο αισιόδοξη.

-Αισιόδοξη γιατί; (πάντα συγκρατημένη και αυστηρή η Ήρα) 

-Γιατί ο κόσμος δεν είναι μόνο καταστροφή και πόνος. Έχει και στιγμές που πραγματικά χαίρεται κανείς που τις ζει!

Από το ημερολόγιο της Κλειώς - Καταγραφή 8η - Κίνα

Η χώρα...

Η Λαϊκή δημοκρατία της Κίνας είναι χώρα της Ανατολικής Ασίας και η χώρα με το μεγαλύτερο πληθυσμό στον κόσμο, 1.360.720.000 κατοίκους. Η έκτασή της είναι 9.596.961 τ.χλμ.. Πρωτεύουσα της Κίνας είναι το Πεκίνο. Γεωγραφικά είναι η μεγαλύτερη χώρα στην περιοχή της Ανατολικής Ασίας και η τέταρτη μεγαλύτερη στον κόσμο μετά τη Ρωσία, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Από το ημερολόγιο της Κλειώς - Καταγραφή 7η - Σίντο

Έχουν περάσει αρκετές μέρες μετά το τσουνάμι και οι άνθρωποι προσπαθούν να γιατρέψουν τις πληγές τους. Τόσο η πόλη όσο και οι ίδιοι έχουν ζωγραφισμένη τη θλίψη στο πρόσωπό τους αλλά , όπως λέει και η Ήρα –φίλη μου πια-η ζωή συνεχίζεται. 

Σιντοϊστικό Ιερό της Ιτσουκουσίμα

Κάνουμε ατέλειωτες συζητήσεις για το πώς θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά τα πράγματα , για την απερισκεψία και την ανευθυνότητα των ανθρώπων, για το πόσο όμορφος και μοναδικός είναι αυτός ο πλανήτης και το πόσο θεωρείται δεδομένος και άφθαρτος.

Όμως πάντα , σύμφωνα με την Ήρα, οι άνθρωποι θα πληρώσουν το τίμημα αυτών τους των πράξεων απλά δε το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα. Οι συζητήσεις αυτές συνοδεύονταν και από εξορμήσεις στην ιαπωνική φύση. 

Από το ημερολόγιο της Κλειώς - Καταγραφή 6η - Η Ήρα

Ήρα

Όταν άνοιξα τα μάτια μου το σκηνικό είχε αλλάξει τελείως. Δεν μπορούσα για άλλη μια φορά να καταλάβω. Είχα ξαναδεί ανθρώπους και ανθρώπινες δραστηριότητες. Αυτό όμως που έβλεπα ήταν πρωτόγνωρο για μένα. Άνθρωποι με μάσκες και άσπρα ρούχα, με μάσκες στο πρόσωπο, με διάφορα μηχανήματα να κάνουν μετρήσεις...

Μα τι συμβαίνει επιτέλους;

Από το ημερολόγιο της Κλειώς - Καταγραφή 5η - Στην Ιαπωνία

Η στεριά είναι πια κοντά. Πριν φτάσω με την Κούλα εκεί, ήρθε ο Ερμής και με ενημέρωσε 
για το πού φτάνω.

Στην Ιαπωνία!

Πραγματικά μετά από λίγο ήρθε ένα μεγάλο καράβι, για να με ρωτήσει τι είμαι, πού πάω...

Η θέση της Ιαπωνίας στην υδρόγειο

Η αλήθεια είναι πως δεν τους ενόχλησε που δεν ήμουν σαν τους ανθρώπους που είχαν συνηθίσει να βλέπουν. Χαμογέλασαν όταν τους είπα τι ήθελα να κάνω. Με καλωσόρισαν στην Ιαπωνία και μου ευχήθηκαν καλή συνέχεια.

Ταξιδεύοντας, Από το ημερολόγιο της Κλειώς – Καταγραφή 4η... Η Λένα...

Η στεριά πλησιάζει, η Κούλα πηγαίνει αργά, αλλά σταθερά.

Θέμα χρόνου η άφιξή μου.

Αυτός ο χρόνος είναι μια ανθρώπινη ανακάλυψη κι έχει σαν στόχο μόνο τον υπολογισμό της φθοράς του ίδιου του ανθρώπου και των κατασκευών του. Στη συνέχεια κάτι χαρακτηρίζεται "παλιό" και "κοστίζει" λιγότερο! Δεν μπορώ να το καταλάβω αυτό, ίσως επειδή εγώ είμαι πρακτικά άφθαρτη.

Από πρακτικά άφθαρτη βέβαια, έγινα λειτουργικά άχρηστη και πετάχτηκα στη θάλασσα.

Αλήθεια, ποιος αποφασίζει αν κάτι είναι άχρηστο ή όχι;

Ταξιδεύοντας, Από το ημερολόγιο της Κλειώς – Καταγραφή 3η... Ο Ερμής...

Δεν ξέρω πόσο καιρό είμαι στη θάλασσα. Έχω δει πολλές φορές τα χρώματα ν’ αλλάζουν. Όσες φορές και να τα δω όμως, δεν τα χορταίνω. Είναι ό,τι ομορφότερο είχα την ευκαιρία να δω μέχρι τώρα, στην πλαστική ζωή μου.

Ταξιδεύοντας, Από το ημερολόγιο της Κλειώς – Καταγραφή 2η... Χρώματα...

Εγώ και η θάλασσα, εγώ κι ο ουρανός. Μπλε και γαλάζιο… και στη μέση εγώ.

Πόσο μικρή νιώθω μέσα σε τέτοια μεγαλοπρέπεια, πόσο ασήμαντη, πόσο προσωρινή!

Ο ήλιος χαμογελώντας φωτίζει τον υπέροχο πίνακα. Χαμογελώ κι εγώ. Έγινα κομμάτι ενός ζωντανού πίνακα, είμαι ψηφίδα της θεϊκής τέχνης, ζώντας μέσα σ’ αυτή την τέχνη, νιώθω απίθανα μικρή. Μια τελεία, μια σταγόνα στον ωκεανό, ένα περαστικό τίποτα.

Ταξιδεύοντας, Από το ημερολόγιο της Κλειώς – Καταγραφή 1η... Η απόφαση...

Η Κλειώ πετιέται στη θάλασσα

Ένα άλμπατρος καταπίνει την Κλειω

Η Κλειώ "ξυπνά" στο νησί και
αντικρίζει

Ο έναστρος ουρανός τη νύχτα
και το ακρογιάλι

Αφού εικονογραφήθηκαν, στιγμές από τη "γέννηση" και τη μέχρι τώρα ζωή της Κλειώς...

Έφτασε η στιγμή της απόφασης...

Ταξιδεύοντας - Σούνιο..

Σούνιο...

Ιστορικά...

Ο βράχος που στεκόταν ο  βασιλιάς Αιγαίας, περιμένοντας το γιο του, το Θησέα, να επιστρέψει από τη Μινωική Κρήτη. Όταν αντίκρισε στον ορίζοντα το πλοίο με τα μαύρα πανιά, νομίζοντας πως ο Θησέας ήταν νεκρός, πήδηξε στο πέλαγος που από τότε ονομάστηκε Αιγαίο.

Γεωγραφικά... 

Ταξιδεύοντας 8 - Συνδημιουργούμε και εικονοποιούμε

Με προϋπηρεσία στις συνεργατικές δημιουργίες...(συζωγραφίζουμε) και αφού δόθηκαν στους μαθητές τα χαρακτηριστικά των "ταξιδευτών του ονείρου", σκεφτήκαμε να δημιουργήσουμε τρισδιάστατες εικόνες των ταξιδευτών. Όμως αυτή τη φορά η συνεργασία δεν έγινε με τους διπλανούς μας συμμαθητές. 

Είπαμε να δημιουργήσουμε κι ένα ελεγχόμενο κοινωνικό υποκατάστατο! Τι θα πει αυτό; Μεγαλώνοντας δεν θα συνεργαζόμαστε με όποιον θέλουμε, αλλά με όποιον χρειάζεται, με όποιον απαιτείται. Μπορεί λοιπόν να πρέπει να συνεργαστούμε με ανθρώπους που δεν επιλέξαμε. Αυτό δεν είναι καλό ή κακό, είναι απλά λογικό, πιθανό και αναμενόμενο. Έτσι εκμεταλλευόμενοι το ελεγχόμενο περιβάλλον της τάξης (έτσι κι αλλιώς γνωριζόμαστε), πήραμε τις κάρτες που κατασκεύασε η Γ τάξη. 

Είμαστε 21 στην τάξη μας. Επιλέξαμε και 21 από τις κάρτες με έναν περιορισμό όμως. Αφού θέλουμε ομάδες πρέπει να έχουμε και ίδιες κάρτες, δηλαδή...Στις 21 κάρτες υπήρχαν:

• 4 φορές η Κλειώ
• 4 φορές ο Μπο
• 4 φορές ο Ρω
• 5 φορές η Ήρα

Τραβήξαμε τυχαία, όποιοι είχαν ίδια κάρτα ήταν στην ίδια ομάδα... πιο πολύ χρειάστηκε να γραφτεί το πώς έγινε, παρά το γεγονός!

Ταξιδεύοντας 7 - Εικονογραφώντας

Η Κλειώ "ξυπνά" στο Midway
και αντικρίζει...

Αφού παρακολουθήσαμε το βίντεο από το νησί Midway, προβληματιστήκαμε για το γεγονός πως η ανθρώπινη ανευθυνότητα ευθύνεται για το θάνατο πλασμάτων της φύσης. Γνωρίσαμε την Κλειώ. Η Κλειώ "γεννήθηκε" από αυτά τα καπάκια που ευθύνονται για τους θανάτους των άλμπατρος. Θελήσαμε και της δώσαμε τις δυνατότητες της σκέψης και του λόγου, για να καταφέρουμε μέσα από αυτήν, να εκφράσουμε τις δικές μας σκέψεις και τα λόγια, για όλα όσα της συνέβηκαν, αλλά και όσα της συμβούν στο ταξίδι της. 
Συζητήσαμε για το ποιες στιγμές θεωρούμε πιο σημαντικές μέχρι τώρα. 

Έτσι...

Δημιουργήσαμε με τη φαντασία μας τη στιγμή που:

Ταξιδεύοντας 6 - Κατασκευάζουμε κάρτες...

Οι "ταξιδευτές του ονείρου", αφού μας συστήθηκαν, έγιναν ένα όμορφο, διασκεδαστικό παιχνίδι.

Ένα παιχνίδι με κάρτες μνήμης,σκέψης,παρατηρητικότητας,ταχύτητας με το οποίο οι μαθητές διασκεδάζουν,ακολουθούν κανόνες,βελτιώνουν τις δεξιότητες τους και συνυπάρχουν ομαδικά.

Υπάρχουν δύο ειδών κάρτες. Αυτές που έχουν μόνο τη φωτογραφία του "ταξιδευτή" και αυτές που γράφουν ό,τι τον χαρακτηρίζει.

Η "γέννηση" των καρτών ξεκίνησε από τον επεξεργαστή κειμένου. 

Το κινητό τηλέφωνο είχε φροντίσει για τη φωτογράφισή τους. 

Σε κάποιες κάρτες προστέθηκαν κείμενα, σε κάποιες έμεινε μόνο

 η φωτογραφία. 

Ταξιδεύοντας 5 - Ποιοι είστε εσείς; Ο Ρω, η Κλειώ, ο Μπο, η Ήρα

Σε συνέχεια...

...και ανοίγουμε...

...και βλέπουμε...

Καλημέρα!
Είμαι ο Ρω.

Με φωνάζουν έτσι επειδή τονίζω ιδιαίτερα την τελευταία συλλαβή στα ρήματα που τελειώνουν σε "ρω" και μου αρέσει πολύ να τα χρησιμοποιώ.

Μου αρέσει να «αποΡΩ«, και να «παρατηΡΩ» και αυτά τα δύο ρήματα με βοηθούν να μαθαίνω και να ξέΡΩ. Κάτι γαλλικά καπάκια από Perrier, με φωνάζουν «Γω«, επειδή μου αρέσει και να δημιουρΓΩ.

Έγινα μέλος της παρέας μια μέρα που βρισκόμουν στην παραλία της Ρω κι έφτιαχνα ιστορίες, δίνοντας φανταστικές μορφές στα βότσαλα. Το νησί αυτό είναι γνωστό στους περισσότερους Έλληνες, από τη Δέσποινα Αχλαδιώτη. Όλοι στην Ελλάδα την γνώρισαν σαν την «κυρά της Ρω».

Εκεί λοιπόν που καθόμουν στην παραλία, έφτασαν ένα ξημέρωμα τα παιδιά με την «Κούλα». Απόρησα και τους ρώτησα τι είναι,… πού πάνε. Γρήγορα γίναμε φίλοι και με πήραν μαζί τους. Θα ήθελα κι εγώ να ξέρω αυτά που έμαθαν στα ταξίδια τους, αλλά και να μοιραστώ μαζί τους, αυτά που δεν είδαν ακόμα.